In an increasingly fast-moving digital visual culture, design is shifting towards the sensory. Images are everywhere. Interiors, objects and atmospheres are constantly being shared, saved, generated and recombined. AI is making it easier than ever to create perfect visual worlds. Precisely because of this, the need for physical conviction is growing.
Material needs to become tangible again. Texture needs to feel almost touchable. An object should not only look beautiful in an image, but also hold presence within a space.
Jasmine Heijink
This shift is not about nostalgia. It is not a longing for the past or for craft as romantic decoration. It is about proof of presence. In a time when images can be produced effortlessly, the tangible gains value. The hand of the maker, the trace of material, the imperfection of a surface and the suggestion of touch are becoming more important.
That hand of the maker also became literally more visible. In several places, artists, craftspeople and designers were invited to show on site how an object comes into being. Not as a demonstration beside the design, but as part of the presentation itself. The making process was shown as value: the movement of the hand, the slowness of technique, the concentration of material and gesture.
During Milan Design Week 2026, this direction became clearly visible. Not as an official theme, but as a recurring layer across different presentations, materials and objects. Design seemed to be searching once again for physicality. Objects almost acquired senses of their own. They appeared to look, listen, speak or touch.
Lips appeared on mirrors and rugs. Hands hovered above woven surfaces. Ears became glass vases. Eyes became light objects. Faces were embroidered and made tactile.
Within the Milan Design Week 2026 report, this development comes together in the spread BODY sensory, part of Chapter 4 · Forms In Motion. The spread is not about the body as a literal figure, but about sensory presence. About objects that gain a new emotional and physical charge through body parts.
An important anchor is the work of Richard Yasmine, with Vessels of the Intangible at 5VIE Design Week. His sculptural light objects refer to the five senses. Eye, ear, finger, mouth and lips are translated into form, light and craft. The project makes visible how design is moving towards perception before language and cognition. Not analysing first, but experiencing.
With cc-tapis × Fornasetti, the body also gained a surreal and tactile presence. The METAFISICA collection draws from the rich Fornasetti archive and translates historical visual fragments into hand-knotted rugs. In doing so, the project also touches on a broader line that was visible in Milan: the renewed appreciation of archives, heritage and the memory of design. In this spread, the focus is mainly on the sensory translation of that idea. A hand, lips and other body fragments become not only graphic motifs, but tactile surfaces. Because these images appear in textile, they gain a physical proximity that goes beyond the flat image.
At Paradisoterrestre, the Labbra mirror by Dino Gavina gained renewed meaning within a contemporary context. Lips on a mirror connect looking, mouth, reflection and surreal estrangement. The image shows how historical design objects can become sensorially charged again, especially when placed within a broader movement towards bodily presence.
The glass Coniglio vases by Andrea Branzi for Massimo Lunardon add another sensory register. Their long ears turn a vase into an animal-like presence. The object seems alert, listening, almost alive. Through the iridescent glass, that presence becomes fragile and light, as if the object exists somewhere between functional vessel, animal and dream figure.
The textile portrait mask by Jasmine Heijink also fits within this development. The face is not made smooth or perfect, but handmade, vulnerable and tactile. Embroidery, beads and open spaces give the work an emotional charge. Precisely this imperfect, crafted quality feels relevant in a time when digital perfection is available everywhere.
Together, these examples show how broad this shift has become. Sensory quality is no longer a decorative layer, but a strategy to make design human again. It gives objects character, presence and credibility. It makes visible that something has not only been imagined or generated, but formed, carried, knotted, blown, embroidered, cast or touched.
At the core of this movement lies physical proximity. Design is searching again for material that speaks, surfaces that respond and forms that almost seem to have a body of their own.
In Milan, sensory quality became more than atmosphere. It became a way to make design physical, human and credible again in a time when images can be produced ever more quickly and easily.
This analysis is part of the Milan Design Week 2026 report by TH | ATHOME Trend Books.
Een zintuiglijke Milan Design Week 2026
In een visueel steeds snellere digitale wereld verschuift design richting het zintuiglijke. Beeld is overal. Interieurs, objecten en sferen worden voortdurend gedeeld, opgeslagen, gegenereerd en opnieuw gecombineerd. Door AI wordt het bovendien steeds makkelijker om perfecte visuele werelden te maken. Juist daardoor groeit de behoefte aan fysieke overtuiging.
Materiaal moet opnieuw voelbaar worden. Textuur moet bijna aangeraakt kunnen worden. Een object moet niet alleen mooi zijn op beeld, maar ook aanwezigheid hebben in de ruimte.
Deze verschuiving gaat niet over nostalgie. Het is geen verlangen naar vroeger of naar ambacht als romantisch decor. Het gaat om bewijs van aanwezigheid. In een tijd waarin beelden moeiteloos geproduceerd kunnen worden, krijgt het tastbare meer waarde. De hand van de maker, het spoor van materiaal, de imperfectie van een oppervlak en de suggestie van aanraking worden belangrijker.
Ook letterlijk werd die hand van de maker zichtbaarder. Op verschillende plekken werden kunstenaars, ambachtsmensen en designers uitgenodigd om ter plekke te laten zien hoe een object ontstaat. Niet als demonstratie naast het ontwerp, maar als onderdeel van de presentatie zelf. Het maakproces werd zichtbaar gemaakt als waarde: de beweging van de hand, de traagheid van techniek, de concentratie van materiaal en gebaar.
Tijdens Milan Design Week 2026 werd die richting duidelijk zichtbaar. Niet als officieel thema, maar als terugkerende laag in verschillende presentaties, materialen en objecten. Design leek opnieuw op zoek naar lichamelijkheid. Objecten kregen bijna zintuigen van zichzelf. Ze leken te kijken, luisteren, spreken of aanraken.
Lippen verschenen op spiegels en tapijten. Handen zweefden boven geweven oppervlakken. Oren werden glazen vazen. Ogen werden lichtobjecten. Gezichten werden geborduurd en tactiel gemaakt.
Binnen het Milan Design Week 2026 report komt deze ontwikkeling samen in de spread BODY sensory, onderdeel van Chapter 4 · Forms In Motion. De spread gaat niet over het lichaam als letterlijke figuur, maar over zintuiglijke aanwezigheid. Over objecten die via lichaamsdelen een nieuwe emotionele en fysieke lading krijgen.
Een belangrijk anker is het werk van Richard Yasmine, met Vessels of the Intangible bij 5VIE Design Week. Zijn sculpturale lichtobjecten verwijzen naar de vijf zintuigen. Oog, oor, vinger, mond en lippen worden vertaald naar vorm, licht en ambacht. Het project maakt zichtbaar hoe design zich beweegt richting de gewaarwording vóór taal en cognitie. Niet eerst analyseren, maar ervaren.
Ook bij cc-tapis × Fornasetti kreeg het lichaam een surrealistische en tactiele aanwezigheid. De METAFISICA collection put uit het rijke Fornasetti-archief en vertaalt historische beeldfragmenten naar handgeknoopte tapijten. Daarmee raakt het project ook aan een bredere lijn die in Milaan zichtbaar was: de herwaardering van archieven, erfgoed en het geheugen van design. In deze spread ligt de nadruk vooral op de zintuiglijke vertaling daarvan. Een hand, lippen en andere lichaamsfragmenten worden niet alleen grafische motieven, maar tastbare oppervlakken. Omdat deze beelden in textiel verschijnen, krijgen ze een fysieke nabijheid die verder gaat dan het platte beeld.
Bij Paradisoterrestre kreeg de Labbra mirror van Dino Gavina opnieuw betekenis binnen een hedendaagse context. Lippen op een spiegel verbinden kijken, mond, reflectie en surrealistische vervreemding. Het beeld laat zien hoe historische designobjecten opnieuw zintuiglijk geladen kunnen worden, juist wanneer ze worden geplaatst in een bredere beweging richting lichamelijke aanwezigheid.
De glazen Coniglio vases van Andrea Branzi for Massimo Lunardon voegen daar een ander zintuiglijk register aan toe. De lange oren maken van een vaas een dierlijke aanwezigheid. Het object lijkt alert, luisterend, bijna levend. Door het iriserende glas krijgt die aanwezigheid iets kwetsbaars en lichts, alsof het object zich tussen gebruiksvoorwerp, dier en droomfiguur bevindt.
Ook het textiele portretmasker van Jasmine Heijink past in deze ontwikkeling. Het gezicht wordt hier niet glad of perfect gemaakt, maar handmatig, kwetsbaar en tactiel. Borduurwerk, kralen en open ruimtes geven het werk een emotionele lading. Juist die onvolmaakte, gemaakte kwaliteit voelt relevant in een tijd waarin digitale perfectie overal beschikbaar is.
Samen laten deze voorbeelden zien hoe breed deze verschuiving inmiddels is. Zintuiglijkheid wordt geen decoratieve laag, maar een strategie om design opnieuw menselijk te maken. Het geeft objecten karakter, aanwezigheid en geloofwaardigheid. Het maakt zichtbaar dat iets niet alleen bedacht of gegenereerd is, maar gevormd, gedragen, geknoopt, geblazen, geborduurd, gegoten of aangeraakt.
De kern van deze beweging ligt in fysieke nabijheid. Design zoekt opnieuw naar materiaal dat spreekt, oppervlakken die reageren en vormen die bijna een eigen lichaam krijgen.
Zintuiglijkheid werd in Milaan meer dan sfeer. Het werd een manier om design opnieuw fysiek, menselijk en geloofwaardig te maken in een tijd waarin beelden steeds sneller en makkelijker geproduceerd kunnen worden.
Deze analyse is onderdeel van het Milan Design Week 2026 report van TH | ATHOME Trend Books.
Add comment
Comments